Wojna w Zatoce Perskiej

Wojna w Zatoce Perskiej trwała od 2 sierpnia 1990 roku, kiedy Irak zaatakował Kuwejt, do 28 lutego 1991 roku, kiedy to kierowana przez USA koalicja wyzwoliła Kuwejt i wszedł w życie rozejm.

Irak pod przywództwem Saddama Husajna zaatakował sąsiedni Kuwejt 2 sierpnia 1990 roku, aby przejąć jego ropę i bogactwa. Świat domagał się wycofania wojsk irackich, a kiedy Irak odmówił, koalicja wypowiedziała mu wojnę.

Koalicja około 39 państw pod przywództwem Stanów Zjednoczonych walczyła z Irakiem. Głównymi partnerami były Wielka Brytania, Francja, Arabia Saudyjska i Egipt, przy czym Arabia Saudyjska służyła jako główna baza wypadowa.

Operation Desert Storm była kampanią wojskową koalicji, trwającą od 17 stycznia do 28 lutego 1991 roku. Rozpoczęła się od pięciu tygodni ataków powietrznych, a następnie krótkiej ofensywy lądowej, która wyzwoliła Kuwejt.

Wojna lądowa trwała tylko około 100 godzin, od 24 do 28 lutego 1991 roku, po ponad miesiącu silnych nalotów na siły irackie.

Straty koalicji były niskie i wyniosły mniej niż 300 zabitych. Straty wojsk irackich były znacznie wyższe, choć dokładne liczby są sporne; zginęło również wielu irackich cywilów.

26 lutego 1991 roku siły pancerne USA zniszczyły duże siły czołgów irackich podczas krótkiej bitwy w trakcie wojny lądowej. Pokazała ona siłę nowoczesnych czołgów USA i ich wyszkolenie.

Stany Zjednoczone używały czołgów M1A1 Abrams i bojowych wozów piechoty M3 Bradley. Irak używał budowanych w ZSRR czołgów T-72 oraz starszych modeli, które były słabsze.

Wojna zakończyła się, gdy Irak zgodził się na zawieszenie broni 28 lutego 1991 roku, a jego siły wycofały się z Kuwejtu. Irak zgodził się również na porzucenie broni masowego rażenia i zaakceptowanie inspekcji ONZ.

Kuwejt został wyzwolony, ale Saddam Husajn pozostał u władzy. Powstania przeciwko niemu zostały stłumione, a Organizacja Narodów Zjednoczonych przez lata nakładała na Irak surowe ograniczenia i inspekcje.