Japanese Imperial Army
Japanese Imperial Army była główną siłą lądową Imperium Japońskiego. Odegrała ona kluczową rolę w poszerzaniu wpływów Japonii w całej Azji.
Historia
Japanese Imperial Army powstała pod koniec XIX wieku, aby zmodernizować obronę Japonii. Wzorowano ją na modelach zachodnich, a zwłaszcza na Prussian Army. Przywódcy chcieli zbudować silny kraj z nowoczesnymi siłami zbrojnymi.
Na początku XX wieku armia stała się bardzo potężna. Prowadziła kampanie w Chinach, a później w całym regionie Pacyfiku podczas World War II. Żołnierze byli znani z rygorystycznego szkolenia i oddania cesarzowi.
Armia walczyła w wielu trudnych warunkach, od wysp Pacyfiku po kontynentalną część Azji. Polegała na taktyce piechoty i walce w bliskim kontakcie. Pod koniec wojny, gdy losy walk zaczęły się odwracać, zasoby stały się bardzo ograniczone.
Po przegranej Japonii w World War II w 1945 roku, armia została oficjalnie rozwiązana. Kraj przyjął nową politykę skupioną na pokoju, a dawne siły cesarskie zostały zastąpione nowoczesnymi siłami samoobrony.
