Fokker D.VII

Fokker D.VII został zbudowany na początku 1918 roku, aby pomóc Niemcom odzyskać kontrolę nad niebem nad frontem zachodnim. Został zaprojektowany przez Reinholda Platza i przetestowany przez słynnych pilotów asów. Samolot miał czyste, mocne skrzydła, które nie potrzebowały wsporników z drutu, co czyniło go szybszym i bardziej wytrzymałym podczas nurkowania. Piloci uwielbiali Fokker D.VII, ponieważ wybaczał błędy w pilotażu i mógł stromo wznosić się bez ryzyka przeciągnięcia. Wykorzystywał niezawodne silniki Mercedes lub BMW i był uzbrojony w dwa karabiny maszynowe zsynchronizowane tak, aby bezpiecznie strzelać przez wirujące śmigło. Alianccy lotnicy szybko nauczyli się szanować jego siłę bojową. Pod koniec 1918 roku D.VII stał się podstawowym myśliwcem Niemiec. Był tak skuteczny, że traktat pokojowy kończący I wojnę światową specjalnie wymagał od Niemiec przekazania aliantom każdego ocalałego egzemplarza samolotu D.VII.